İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Zamanın sessiz yolculuğunda kopan fırtınalara inat, usulca geçivermek o uhrevi yollardan...
Şiirinizi okurken dalıp gidiyor insan, sessiz bir gemide, sonsuz deryalara doğru....
Sanki gönüldür şehre akseden tüm takvasıyla ve ötelerin ışığıdır yansıyan...Selam ve dua ile.
tebrikler...saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta