Bakışlarının derinliğine takılıp kalıyorum bazen.
Bir anafordan içeri yuvarlanmak gibi hem korkutuyor, hem de bir yer altı geçidine girmek gibi meraklandırıyor, cezbediyor beni gözlerin.
Aklım yüreğimle hareket etmeyi bırakıyor gözlerinin derinliklerine daldığımda. Sadece hissediyorum.
Çakan şimşekler gibi sırayla gelip geçen pırıltılar, hayal aleminde gibi hissettiriyor bana.
Kendi gerçekliğimden sıyrılıp bambaşka bir dünyanın kapılarını açıyorum.
Kırık hayallerini attığın nehir boyunca yürüyorum.
Saklamaya çalıştığın tüm duygular görünüyor beyaz köpükler içinde.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta