22 Nisan 1980 - Kadıköy / İstanbul
şimdi kafamızda bir dünya
bir boşlukta yürüyoruz...
midemizde anlamsız bir gerginlik
alnımızdan kalbimize doğru ince bir sızı
bir ölünün bedeni kadar soğuk bedenlerimiz
üstümüzde eski püskü bir iki dert
bir uzlaşamama sendromu....
ben bilirim;
vazgeçememe bahaneleri bunlar
bilmem kaçıncı vazgeçememe senfonisi
el koynu eylememiş belli ki
ne seni ne beni
Boynu bükük,
bahanesi hazır cümleler
kapı eşiklerinde gizli özneler
ama kafamız da bir dünya
Bir boşlukta yürüyoruz
midemizde anlamsız bir gerginlik....
Kayıt Tarihi : 2.07.2026 20:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!