Afrika ormanlarında biri var ki beni çok güldürür
Yazın sıcağında üstüne fanila giyen o koca adam
Yalın ayak ormanda dertsiz gamsız hayat sürdürür
Hiç mi terlemez o mübarek beton gibi sert gerdan
Ben sana hastayım be Afrikalı cengâver gergedan
Meydanda koca bir tank gibi iri ve sağlam maşallah
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta