Vapur takıntılı Martılar,
dostlarım,
gidiyorlar Karaköy'e.
Sokaklar, binalar kapkara...
Yüreğimin karası gibi karası.
Gerektiğinde,
bir sokak seçip gitmeli.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harika ,duyarlılığına sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta