Sessiz gecelerde kurduğum hayaller beni ayakta tutan tek şeydi.Hayal kuruyor,seni sensiz yaşıyor ama yinede mutlu oluyordum.Oysa nerden bilebilirdim ki;hayallerimin gerçek olacağını,nerden bilebilirdim bundan sonraki hayatımda mutsuz gecelerimin son bulacağını.Bunca zaman yaşadığım ızdırabın hiç bitmeyeceğini düşünür,düşündükçe hayata küserdim....
Oysa artık herşey geride kaldı.Yaşadıklarımın bedeli artık yavaş yavaş veriliyor.Hayattam bana akan bir ırmak var artık.Bu ırmakta mutluluk,sevgi var ve en önemliside sen varsın.Seni senle yaşamak;yeniden doğmak demek,seni senle yaşamak;direnmek,özlemek demek.....
Ben bunların hepsini yaşadım.Yeniden doğdum sanki,sevdim,özledim.Ama yinede seni düşünmekten vazgeçmedim.Zaten gerçek yaşam;yaşamaktır hayatın sancılarınıda,güzelliklerinin yanında.........
21.02.2001
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta