Saatin, gecenin yarısını gösterdiği bu vakitlerde,
Uzaklardan gelen sesin işitiliyordu.
Beni ilk kez gören birisi ölmüş olduğumu sanabilir,
Dünyadan kopmuş haldeydim,
Saatin yelkovanı, akrebin yavaşlığına inat ilerliyordu
Zaman ve mekan kavramını unutmuştum.
Kelimeler artık duygularımı anlatamıyordu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta