Uyuduk bu soğuk ve karanlık yıldızsız gecede
Uyanmadan da tan vaktine, tek yastıkta uyuduk
Kaldır beni ey derin uykularımın yalan düşü
Kaldır da gerçek düşlerimin asi şiirlerine götür
Yüreğimi okşayan gülüşün yaşatır şiirlerimi
Gülüşün ki cemresidir havanın suyun toprağın
Isıtır da içini kuşların balıkların ağaçların
Eritir buzlarını kulakların gözlerin ve dillerin
Ne acı ömrümün son şiirlerinde seni tanımak
Yıllarca sana öylece yabancı
Senden öyle habersiz aynı mısralarda yaşamak
Son dörtlüğün seni anacağını bilmeden yazmak
Dr Yusuf Polat
Kayıt Tarihi : 30.11.2025 16:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Denizli 2025




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!