Bu gün on dokuz Aralık günlerden çarşamba,yıl iki bin on iki.Dostlar çok duyğuluyum,gördüğüm olaylar beni üzmekte,içimdeki nefret duyğularını kat kat artırmaktadır.Güvenim kalmadı çevremdeki bazı insanlara,yüzüme karşı hepsi iyiler,ama arkamı dönünce beni ona buna çekiştirip duruyorlar,benim yaptığım her işe bahaneler uyduruyorlar,ama beni görünce beni sevmiş oluyorlar,onlar her şeyi daha iyi biliyorlar benim yaptığım işlerden birtanesini dahi yapamaz durumdadırlar.
Susuyorum! sustukçada kin,nefret duyğularım kabarıyor bu iki yüzlü dostların arasında yaşadığıma üzülüyorum.
Sevğiler sayğılar sunar kalın salıçakla.
Dost
Gerçek dostu aradım sordum,
Onun yoluna kurban oldum,
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta