Haylaz dalgaların açığa çektiği sal gibi,
Hayat mutluluğu çekiyor sanki uzaklara...
Peşinde koşmak beyhude,
Huzur yetiyor insana bir vakitten sonra..
Bir fincan kahvede kalmış hatırlar,
Her içtiğinde insan, inan kokusunu bile hatırlar...
Umutlar bir vakit sonra yorulur ya,
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta