Gerçek Şiiri - Barış Türker

Nefes kadar gerçekti,
Gözlerinde boğulduğum sevgili.
Beyaz montu evreni boyarken,
Fırça darbelerinde parçalanırdım habersiz.
Simaya bulutlar suretini çizerken onun,
Gökkubbe kıskanç bir edayla kendini kapatıyordu dünyaya.
Kaşları kekremsiydi mavi kazaklı sevgilinin,
Göz göze gelenlerin gözünde bırakırdı tadını.
Elleri hayatı işler gibi giderdi kaleme,
Hayat benim kalemimi kırarken...