Kır artık
ölü kabuğunu yüreğinin
Hayat dediğin
Dolu dizgin yaşanmalı
Ölülere yakışır
dingin sessizlik
İhtiyarların özlemidir
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




...öpüldün şair..Unutma
danışmanı korku olanın
tek dostu yalnızlıktır
ve mahkumdur dizüstü yaşamaya...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta