beni hapsine alan narinsellerinde taş bağrım sürüklendi
şimdi kıyısı bir aşk kentinin bendlerini aştım ama sen yoksn
meriç nehrinin kıyısında sınır gülüyüm bendim yok ansızın bükerim boyynumu solarım
yunan savaşım yani beni benden vurandan sonra meriç te akmadım
fırat ta beni içn akarken okyanuslar sen derimin merici
uçuruldum sana kanatsız ama umutlarımla ve de senlik sevgimle
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta