Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Cok guzeldi:) yureginize saglik severek okudum guzellikler sizinle olsun****Tam Puan***10+10
Cok guzeldi:) yureginize saglik severek okudum guzellikler sizinle olsun****Tam Puan***10+10
Ne zaman yokluğun aklıma düşse karanlık gecelerde
Kıpırdanır içimde en anaç duygularım
Karanlıklardan yılgın gözlerim pencerelerde
Geceyi böler geçer gönül hıçkırıklarım
Dışımın suskunluğuna inat...
sevgili Tufan hocam, çeyrek asır önceki Erzurum gecelerini hatırlattı bu dizeler, çok duygulandım teşekkür ediyorum tebrik ediyorum, selamlar..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta