Geleceğe Mektup I Şiiri - Abdullah Demirel

Mektup yazıyorum geleceğe,
Umutsuzluk bilmeyen yüreğimle
Bir yanımda memleketin yarası,
bir yanımda çocukların gülüşü,
ve avuçlarımda
henüz açmamış bir baharın tohumu.
Sana emanet ediyorum bu yeşil rüyayı,
Ey gelecek, ona iyi bak
O, bir kuşağın son umudu.

Biliyorum,
yolun uzun,
duvarların yüksek,
ekmeğin bölüşülmediği
çok akşam var daha.

Ama bak,
bir işçi kaldırıyor başını,
bir genç özgür günleri düşlüyor,
bir anne korkusuzca
gülümsüyor yarınlara.

İşte o an
biraz değişiyor dünya.

Ben seni beklemiyorum yalnızca,
sana doğru yürüyorum.
Bir zincir kırılıyor her adımımda,
her düşüşümde
bir emekçi kalkıyor ayağa.

Belki göremeyeceğim seni,
o mutlu güzel günleri,
belki sonsuzluğa ereceğim
sen doğmadan.

Olsun!

Bir ağacın gölgesinde, bir parkta
özgürce oynayan çocuklar varsa,
herkesin ekmeği aşı varsa sofrada,
ömrüm, çiçek açmış demektir
Devrimin yollarında.

Ey benim henüz doğmamış sabahım,
acele et demiyorum sana
Yavaş gel, aldırma.
Çünkü biz,
biz,
Hâlâ buradayız.
Karanlığı yara yara
yeni bir dünya kuracağız yarınlara

.