Değişen bir şey yok, sanırdım ben.
Kızıla bakıyorum boyandı dallar.
Damla damla yağmıyor, yağmurlar.
Üşütüyor rüzgâr serinliğinden yok eser.
Erken geliyor akşam, geç gidiyor.
Gündüz iyice kısaldı tadı yok.
Yitirmiş tılsımını günler geceler.
Her gün biraz daha yorgun uyanıyorum.
Biraz gecede kalıyorum, biraz gündüzden.
İçimdeki buzlar yazın bile erimedi.
Damla damla yağan sanki benim.
Günler geçtikçe yığın yığın.
Ben bilemedim sizceleri.
Yağmur gibi oldum, serin yaz meltemi.
Köz köz oldum üflemedim meltemi.
Yağmurla söndürdüm, sizde olan gibi.
Toprak oldum yeşertirim diye düşündüm.
Ezilen topraktan hayır beklemek niye.
Yetişir mi gül, kokusuz kalır menekşe.
Ben bilmedim siz bilin.
Kalsın yüreği de ukdeler.
Kenan Gezici 12/11/2025
Kayıt Tarihi : 13.11.2025 12:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!