Geceden ayrılmayan bana günaydın.
Bildim artık karayı ak'ı
Musallaya bıraktım büyük sabahı
Hak berteraf eyle büyük günahı
Kapına kul, habibine ümmet olmaya geldim.
Dindi göğsümde Esen meltemler.
Necaset dolu neler yaşandı neler
Iradı ruhumdan yersiz eninler
Göklere bir yol bulmaya geldim.
Nadim de ben, bezmiş de bendim
Kirli nefese yol açan bendim
Hayali bir zelzelede yıkıldı bendim
Yüzümü arşa dönmeye geldim.
Ne yere bağlandım ne yıldızlara
Uzadı ahımız dayandı arşa
Bu boş hikayede kim varır başa
Kırık kalbe umut olmaya geldim.
İstersen satarsın ister atarsın
Tüm Sancaklarda sanki sen varsın
Nasıl bir nedametsin ufku boyarsın
Gün gibi umutla doğmaya geldim.
Çapsız karanlığı boğmaya geldim.
Hamza Mamaş
Kayıt Tarihi : 9.06.2026 02:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!