tepe ardı eğilmiş diplerime
salını salını,inmiş incir dalları
bir sarp geçit ömür dedikleri
kıyısında ben ve dağarcığımın ipleri
sabrı şerbetlenmiş adamım
nabzı duruk,nefesi demli,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hayatın acı çektiren, hüzünlü yanları, sabretmeye alıştırır bizleri .... ölüm davet etmesek de gelir....ama anladığım şu ki mesele ölmek değil, dünyaya fazla meyl etmemek .............kutluyorum anlamlı şiirinizi tüm yüreğimle ve tam puanımla..........Saniye Sarsılmaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta