Gel Olmayınca Şiiri - Nuriye Akyol

Gönül dergâhında dinmez fırtına
Kalpte imân nûr'u bol olmayınca.
Nedâmet hırkası giyme sırtına
Akıp çeşm-i yaşın sel olmayınca.

Yık keder bendini yol alır gider
Kaldır at içinden yel alır gider
Rahmet iner elbet sel alır gider
Kul vuslata ermez kül olmayınca.

Kalbindeki iman zülfikârındır
Hak yolunda çile iftihârındır
Beklediğin o gün belki yarındır
Gonca koku salmaz gül olmayınca.

Allah var diyenin yıkılmaz kaşı
Allah yâr diyenin eğilmez başı
Dünyayı sevenin zor geçer kışı
Elinde sağlam bir dal olmayınca.

Ne suçu var tene batan dikenin
Cürüm onu yol üstüne ekenin
Gönül sultanlığı harcın mı senin
Yoksula uzanan el olmayınca.

Tükenmez dünyanın derdi tasası
Sabırdır her derdin gümüş asası
Makbul değil midir sözün kısası
Herdem Hakkı anan dil olmayınca.

Nasihat kâr etmez, hastadır gönül
Nefs'e esir düşmüş yastadır gönül
Nûrfânî'm kulağın sestedir gönül
Açılmaz kapılar, gel olmayınca..

27/11/2025