Mevlevi yüreğimde döner durur bir hülya.
Ram olmuş bilinmeze, kul görür bin bir rüya.
İnsanın makamıdır, en alçak ile ülya,
Yürektir asıl olan, yüzlerde bin bir boya.
İblisler çağırırken melekte kucak açar.
Narla yoğrulmuş kimi, kimi nurunu saçar.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta