Şile'de, Karadeniz'in fırtınasına hakimdim
Sessizliğime yenildi fırtına, ilk zaferim buydu.
Yağmur yağana dek duygularım benim esirimdi,
Gözlerim yağmurla ortak olunca farkettim
Bende ki de garip bir huydu.
Zifiri gece karanlığına aldanıp yürüyemediğim yolları
Farkettim ki yakınmış yarınlarım, gel-git yapmak istememiştim.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta