Mecnun olma gönül Leyla’yı sorarlar
Gez dilediğince senindir sokaklar
Aç kal susuz kal da Mecnun olma gönül
Ağla sıkılmadan soğuk yatağında
Ağladığın kadar Hızır’sındır sen
Yaş senindir ama faş etme gönül
Yakup der acırlar acıyıp gülerler
Öleceksen öl de “Aşk” deme kimseye
İbrahim ederler ateşe atarlar
Ateş sana kalır tanrı gelmez gönül
Yar için düşsün baş balyoz almak mertlik
Seviyorum dersen dağı delmek gerek
Dağ delinir ama su yok Şirin yoksa
Deldiğin dağlarda ölmek gerek gönül
Gel gidelim gönül burda yürek kanar
Her şeyler boşalmış hayatlar zindanda
Yalnızlık da güzel gel gidelim gönül
Dost yabancı sana herkesler yabancı
Gülün senin değil yastık senin değil
Valize ne koydun yüreğinde ne’ n var
Gel gidelim gönül İsmail ederler
Kayıt Tarihi : 25.5.2004 16:57:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
