Gel Şiiri - Serdar Yusuf

0

Gel
#serdaryusuf
#siir

Can...
Aşk...
Gül ve sonsuzluk..
Sabahımsın.

Yüreğimin yarası,
can çığlığım.

Gözlerimde
dört mevsimimsin.

Hani bir sabah,
bulutların arasından
yüzüme düşen ilk ışık gibi
uyandırmıştın beni.

Ben gecenin sessizliğinde
göğe ağlarken,
yeryüzü
papatyalarla konuşuyordu.

Hâlâ
o ağacın gölgesinde,
saçlarımda kalan
ellerini arıyorum.

Gel.

Asi bakışlarında
sessizce tükenen canım.

Unuttuğum iyi yanım.

Ecelime ömür olan
bereketim.