Gel Şiiri - İbrahim Kaymaz

Birşey var beynimde
Durmadan zonklayan
Her saniyemi talan edip
Anı yaşatmayan birşey

Bazen olmayacak hayallerde bulurum kendimi
Bir bakıyorsun beyaz atlı prensim
O at ile ne yollar eskittim
Kaç çöl aştım,ne dağlar devirdim
Kaç eşkıya çetesinin elinden kurtuldum
Sırf sana varayım diye

Ya da temeli sevgi üzerine kurulu
Bir ülkenin başında buluyorum kendimi
O ülkede kin,nefret,kıskançlık yok
Fakirlik,fukaralık,muhtaçlık yok
Savaşlar,galeyanlar,haksızlık yok
Herkes hür herkes özgür herkes mutlu
Ben herkesten mutluyum,çünkü
Öyle bir ülkem var.ve daha önemlisi
Aşkınla çarpan bir kalbim var

Bazen de bakıyorsun bir savaşın ortasındayım
Millet perişan,sefil,çaresiz
Ülkemiz ecnebi ayakları altında
Düşman kalabalık,güçlü,pür-öfke
Ne zaman duyuyorum ki o melun düşmanlar
Saçının bir teline zarar veriyorlar
Hepsinin kökünü kazıyorum
Lime lime ediyorum bedenlerini
Sana dokunmak kimsenin hakkı değil

Sonra uyanırım hayal aleminden
Yine gerçeklerin amansız doğruluğundan yakınırım
Yine aynı evdeyim,aynı odada aynı yer de
Ufak ufak beynim karıncalanır,ruhum bulanır
Yine aynı dertler,aynı yaşam aynı yalnızlık
Aman allahım çaresizlik ne yaman bir acı
Bu ne kör olası bir ifritmiş ki;
Yaşamı yaşanılmaz kılsın.Bunaltsın insanı
Yaşadığına bin pişman ettirsin

Bir denizdeyim.Gece,karanlık
Ne pusulam var,ne ışığım
Gel deniz fenerim ol
Bir çöldeyim,ıpıssız bir sahra
Açlıktan ve susuzluktan ölmek üzereyim
Gel hayat pınarım ol
Bir bakışlınla doyur beni
Mahşer günündeyim,sorguya çekiyorlar beni
Sen gelmezsen daimi ateşlerdeyim
Gel beni kurtaracak imanım ol.