Gel 2 Şiiri - Muhammet Bora Candan

Muhammet Bora Candan
163

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Gel 2

Hâkim seni sorsun ben de pişman değilim diyeyim.
Hekim seni yazsın reçeteye ben de alıp geleyim.
Ama sen ne bir suçsun ne de bir ilaç.
Aferin sana, ben gel dedikçe sen inadına kaç.
Yine de gel diyorum çünkü hâlâ ölmedim.
Gel sonbaharım yapraklarını dizimde biriktireyim.
Mektuplar, fotoğraflar dün gece beni yine ateşe atıp yaktı.
Uzun sürdü sürgündeki ruhumun dertli misafirlik bahtı.
Gel, aşka iki biletim var biri elimde kalmasın.
Gel, bohçana sadece sevgi koy ağırlık yapmasın.
Her şiirim ezbere bilir seni.
Gel yoksa delirtecek altı yönden yokluğunun sesi.
Dalından koparılmış gül ellerinde yeşerir.
Yeter ki gir kalbime istersen içinde ne varsa yak, bitir.
Parmak uçlarıma kadar sen varsın, gel artık.
Ben kalbimi doldurdukça ellerim boşaldı ne yazık.
Gel, tut ellerimi, sinsin kokun tenime.
Gel, milyonlarca yürek olarak çağırıyorum seni tek bedende.
Allah’ın yüce izniyle çağırıyorum gel helalim ol.
Gel, ikimize birden açılsın gidebileceğimiz her yol.
Aşk adı altında dünya üzerinde kaç gövdeyiz seninle?
Gel, ruhu mukaddesim örnek olalım herkese.
İster göz önünde gel ister sinsice…
Gelmezsen vedalarım sana ve şu aciz bedenime.
Yoksa hep düşman mıdır kader aşka?
Gel kaderim ol düşman olalım yalan aşklara.
Gel, ben sana seni anlatayım sen de bana sensizliği anlat.
Sabıkalı aşk, tasmasını geçirdi ya dolar artık kat kat.
Hadi gel özgürlüğümü kısıtla.
Hadi gel seninle aldatayım tüm yalanlarımı.
Hadi gel gözyaşı nehrimin önüne baraj kur.
Ben bu aşkla denize girsem deniz boğulur.
Gel ve bana her baktığında gözlerinde aşkı doğur.
Sen yeter ki gel gerekirse adımız çıksın, duysun tüm zihayat.
Gel gitme ki gelgitler yüzünden kalbimden uzaklaştı necat.
Önce ölümden korkum gitti, sonra cehennemden.
Mum gibi yandım da eridiğimle kaldım.
Gel işte sebebi sevdam düşmeden tut ellerimi.
Gel kulağıma fısılda beni sevdiğini.
Gel kalbini getir, kalbinin sıcağına ihtiyacım var.
Sesinden, bakışlarından beslenen bana gelişinle yağmur olur envar.
Gel aşkı getir tekrar ve bir daha hiç bırakmayalım.
Sıka sıka tutalım kalbimizle aşkı, gel diğer yanım.
Gelmezsen ben tüm benliğimle def olup gideceğim.
Bedahetle alacak beni içine zülumat.
Aldatırım kendimi, herkesi; hançer çeker sadakat.
Ve vahşi ayrılıklar parçalayacak sevgimi, sevdamı.
Letafetine, ulviyetine başaramadım manidar icazı.

Neye istinaden mükerrer eder “gel’’ çağrısının inayeti?
Gel demekten sakileri, içkileri sarhoş edip kaybettim kendimi.
Bütün hüccet kalpte, sözlerde miftah…
Gel güneşim daha ne diyeyim, biliyor yüce Allah.
Sevgimi aynel yakinde bulamazsın, gel ruhum kalbime gir.
Her haykırışta sözler yol, kalp yolcu “gel’’ diyerek sana gelir.

Muhammet Bora Candan
Kayıt Tarihi : 3.5.2013 16:17:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!