Gel. Şiiri - Can Elıf

Şair değilim...
Şairane yaşamayı da bilmedim.

Ama seni anlamak,
seni hissetmek,
anladığımı kelimelere emanet etmek...
Hepsi sendin.

Yüz seksen altı şiir yazdım.
Her biri sana vardı.
Her mısra gözlerine dokundu,
her susuş yokluğunda yankılandı.

Şimdi ise kelimeler benden yana değil.
Çünkü özlemin hiçbir dile sığmıyor.
Ne yazdıklarım hafifletiyor hasretimi,
ne de suskunluğum...

Lütfen gel...

Çünkü bazı kavuşmaların adı aşk değildir sadece;
eve dönmektir.
Ve ben, çok uzun zamandır evime hasretim.