Gel Şiiri - Ahmet Murat Kaya

Sensiz gün işlemiyor,
Gece çöküyor, gece çözülmüyor.
Takvimler yalan söylüyor,
Zaman bizi ihbar ediyor.

Gel,
Devriyenin soğuk bakışından,
Hayatın cetvelle çizilmiş sınırlarından,
Kuralların küflü gölgesinden sıyrılıp gel.

Bir eylem öncesi tutulan nefes gibi,
Bir kavganın ortasında titreyen yürek gibi,
Bir savaşın eşiğinde
Barutla kan arasında sıkışmış o an gibi—
Gel.

Karakolluk olmadan sevelim,
Dosyalara girmeden gülelim.
“Asi” diye fişlenmeden,
İsimlerimiz karartılmadan
Umutlarımız ayakta kalsın.

Gel,
Dünyayı ardımızda bırakalım;
Bu düzen bizi zaten terk etti.

Yasaklanmadan gülmeyi,
Vurulmadan öpüşmeyi
Öğrenelim.

Bir suç gibi değil,
Bir hak gibi yaşayalım.
Hayatın koyduğu yasakları unuturken
Kendi küçük cennetimizi
Kaçak bir harita gibi
Avuçlarımızda saklayalım.

Gökyüzü dar gelirse
Yıldızları cebimize dolduralım.
Sokak lambaları sönsün,
Biz yine de birbirimizi görelim.

Gel,
Bir adımınla barikatlar anlamsızlaşsın,
Bir bakışınla bütün tabelalar düşsün.

Biz kalalım:
Sözümüz keskin, dilimiz yasaklı,
Aşkımız delil yetersizliğinden serbest,
Yüreğimiz kaçak ama diri.

Gel,
Geceyi yarıp geçelim.
Sabahı devletten, tanrıdan, tarihten izinsiz
Kendimiz icat edelim.