Gel Şiiri - Erkan Sarpkaya 2

Gel ki terk edelim bu karabasan gibi üzerimize çöken,

Suratsız şehri.

Soluyalım nergisi, kayını,

Toprağı, yeşili ve nehri.

Kuşların bestelerine ilham oluruz,

Şarkılarına eşlik ederiz belki.

Sonsuzluğunda buluşuruz gökyüzünün ve

Unuturuz kimsesizliğimizi.

Kayboluruz büyüsünde gecenin,

Ilık bir rüzgar böler sessizliğimizi.

Bir yıldız kayar belki,

Ellerin avuçlarımda yar,

Bir ömürlük dilek tutarız ve

Ay kalbine konar.

Hiç bilmediğim masallar fısıldarım kulaklarına,

Diner kalbimizdeki sızı.

Yaslarken başımı yüreğime,

Uzaktan bizi izler yanakları güneş yanığı ve zeytin gözlü bir kasaba kızı.