Gel Şiiri - Musa Şahin 3

Kırlangıç Dağında biteviye dönen rüzgar gülleri ve natürel köy hayatının tefekküründen sudur eden bir ilhamın meyvesi.

GEL

Buz gibi soğuk bir mevsimde
Kar taneleri düşerken yüreğime
Kapkaranlık bir gecenin ardından
Habersizce gel...

Bir fecir vakti geçsin
Ortalık aydınlansın gelişinle.
Ay ışığı kaybolsun gözlerinde
Alacakaranlık odamda belirsin siluetin
Güneş biraz daha beklesin
Dağ zirvesi gibi göğsümde.

Sonra kapı açılsın
Tut ellerimden
Uyandır usulca.
Rüyalarımda belirdiğin an
Sımsıkı sarıldığında boynuma.
Artık öteleme vuslatı
Meçhul başka bir bahara ..

Çık da gel düşler dünyasından
Kademin ışığı parlasın odamda
Gelişin taze bir günün habercisi gibi
Göz aydınlığı bıraksın avcuma.

Haydi çık gel
Yaslan omzuma
Bir nefes kadar yakınlaşsın ruhumuz
Yeniden merhaba diyelim yaşama.