Geçmiyor Günler Bu Yerde

Geçmiyor günler bu yerde, her şafak bin bir çile
Sis mi çökmüş yolumuza, karlı dağlar hep duman
Yolların bağrı kapalı, izin vermez menzile
Sis mi çökmüş yolumuza, karlı dağlar hep duman

Savrulur ömrün baharı, kış kapımdan ayrılmaz
Ateşin düştüğü yerde, külden gayrı pay kalmaz
Bir selam gelse uzaktan, can bu kadar sarsılmaz
Sis mi çökmüş yolumuza, karlı dağlar hep duman

Gel ey vuslat bitir artık, şu bitmeyen sancıyı
Dindir kalpte yara açan, o amansız acıyı
Gurbet eyler en sonunda, tanıştırır hancıyı
Sis mi çökmüş yolumuza, karlı dağlar hep duman

Her nefes bir ah olur da, göğsüme hançer vurur
Zamanın çarkı kırılmış, her şey yerinde durur
Yolların sonu karanlık, hangi dertte son bulur?
Sis mi çökmüş yolumuza, karlı dağlar hep duman

Gülmüyor artık bu yüzüm, bahar gelse ne fayda?
Gönül bir mahzun gemidir, kalmış ıssız bir koyda.
Vuslat mahşere mi kaldı, gelmez mi hiç bir ayda?
Sis mi çökmüş yolumuza, karlı dağlar hep duman