Yorulduk sevgili haklısın hem de çok çok yorulduk
Aynı aynada eskirken birbirimizde kaybolduk
Ne sen tükettin beni bilerek ne de ben seni bilmezden geldim
Biz sadece hak etmeyen bir dünyaya kalbimizi serdik
Dökülen yapraklar takvimlerin değil bizim ömrümüzdü
Gözyaşlarımızı içimize akıtmak ikimizin de ortak bükümüydü
Güneşi çağırdığın o akşamlarda ben de karanlıkta üşüdüm
Sen kendinden göçerken ben hep senin içine düştüm
Kelimeler yorulmuşsa eğer sitem etme ne rıhtıma ne yola
Biz o duvarları yıka yıka az mı verdik mola
Gitme dediklerinin gidişi senin suçun değildi elbet
Dünya böyledir işte vefası eksik cefası nihayet
Şimdi kırılan o zamanın akrebine ikimizde asılıyız
Aynı yangının küllerinden doğmayan iki eski sızıyız
Faili arama boşuna bu hikayenin mağduru da galibi de biziz
Aynı göğün altında birbirini kanatarak seven iki çaresiziz
Tükenmekten vazgeçmediysek eğer bu aşkımızın asaletindendir
Sana söz ey sevgili bu yorgunluk ikimizin de şerefindendir
Şimdi yasla başını göğsüme varsın kapansın kapılar yüzümüze
Biz bize yeteriz bu sessizlikte sitem yakışmaz bize
Kayıt Tarihi : 5.11.2026 20:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!