Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Geniş açıdan bakış.....
Zeki betimlemeler.....
Bu kalem yine yazmalı....
Şiirle ve dostça...
Gülgün Çako
Yalnızlık ise güneşi göremeden,
Boynuna geçirilen yağlı ilmektir.
Kimse yalnız kalmasın..Yüreğinize sağlık. Sevgiler
Güzel betimlemeler.. Tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta