Yine öyle bir gündü;
olay mahalline,
olaydan sonra gelmekteydi polisler.
Ve her ayağı takılanı
boş mezarlar almış gibi
davranırdı insanlar.
Gökyüzü,
sinirinden ağlamış gibi
atmaktaydı gözyaşlarını
üstümüze.
Sığınmak için
öğrenmekti en iyisi;
bu yüzden açıkta kalmaktı
en iyi tercih.
Ellerimi güneşe aralayarak baktım
ve gerçekten
gökkuşağı belirdi
suratıma karşı.
Ve sonra o günün gecesi
gökyüzü bana
normal gelmeye başladı.
Oysa gökyüzü,
geceleri,
gündüzdeki güneşten
daha hoştur.
Kayıt Tarihi : 2.2.2026 22:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!