Sözler sustu gönlümde kelimeler sesizce fısıldadı
Mesafeler uzadı gecenin karanlık burcunda
Uzandı yinede umutla bir şafak aydınlığına ellerim.
Gözlerim yine bir kez sevgiyle baktı yarınlara
Bir umut ışığı parlıyordu çok uzak yıldızlardan
Gece kuşları ne efsunlu bir sesle haykırıyordu geceye
Yalnızdım yine yapayalnız
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta