Geçer . Şiiri - Yücel Özkü

GEÇER
Bir sabah, sessizlik iner yüreğe;
Kırgınlık, gölgesini toplar gider.
En ağır acılar bir gün yorulur,
Zaman, her yarayı usulca sarar.

Dünün yükü, rüzgârla savrulan yapraktır;
Tutundukça eksilir insan.
Bırak, içinde yeniden ışık uyansın;
Her karanlık, sabaha emanet bir andır.

Mevsimler usulca değiştirir rengini,
Hiçbir dal kışını taşımaz sonsuza.
Yaz geçer, kış usulca çekilir;
Sevgi kalır yüreğin en derin kıyısında.

Öyleyse incitme yarını dünle;
Her gün, yeniden filizlenen bir umuttur.
Hayat, geçen zaman değil;
Sevgiyle çoğalan bir ömürdür.

YÜCEL ÖZKÜ
3 Ağustos 2026/21:59