Koyu lacivert gecelerim bir sonbahar sabahı gibi yağmurlu.
Sari kahverengi kederli sabırsız bir papatya gibi buğulu.
Koyu lacivert gecelerim bir sonbahar sabahı gibi umursuz.
Bazen zehir zemberek bazen deli dolu bazen umutsuz.
Biraz toz pembe gecelerim biraz beyaz biraz da fülu.
Şair: Zekeriye Tek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta