Geceler Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Geceler uzar, yollar tükenir,
Hasret bağrıma diken ekilir;
Bir umut doğar, sonra silinir,
Yine de bekler gözlerim seni.

Yağmurlar yağar camın önüne,
Adını yazar gönlüm her güne;
Bir selam düşmez kara ömrüme,
Her yağmurda ben özlerim seni.

Rüzgâr eser de saçını anar,
Kalbimde hâlâ izlerin yanar;
Her geçen günle yaralar kanar,
Kül olsam bile gizlerim seni.

Yıldızlar sönük bakar yüzüme,
Gece dert yanar sessiz özüme;
Aynalar bile küstü gözüme,
Ayda, yıldızda izlerim seni.

Ne bahar kaldı ne gülen çiçek,
Bir kuru dala döndü bu yürek;
Bir ömür geçti, bitmedi dilek,
Arar yollarda izlerim seni.

Bir şarkı çalsa gönül hatırlar,
İçimde kopar kara rüzgârlar;
Her nota bana seni fısıldar,
Bir ateş gibi közlerim seni.

Kalem yoruldu seni yazmaktan,
Yürek usanmaz seni anmaktan;
Vazgeçemedim seni sevmekten,
Ölünceye dek gözlerim seni.

Kasapoğlu der: Ey gönül yârim,
Sensiz eksildi bütün baharım;
Ne kadar sürse bu intizarım,
Son nefesimde anarım seni.