Yazın güzelliği vurdu yüzüne
Hayaller kuruldu ortak ömrümüze
Düşünüldü sürekli
Her şey çok güzeldi sanki
Geceler de aynı güzellikte gidiyordu
O korkunç geceleri ay yüzüyle parıl parıl yapıyordu
Bir gece bitmedi sonra sabah olmadı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta