Geceler Şiiri - Arife Güllü

Geceler, geceler
Beni sessizliğiyle, yalnızlığıyla büyüler.
Geceyle beraber sadece karanlık değil,
hüzün, hüsran. elem de çöker

Geceler, geceler
Gündüzün ışıltısından eser bırakmayan geceler
Dile gelse konuşamaz, harfleri heceler
Şayet çok dert görmüş, birçok acıya şahitlik etmişler.

Geceler, geceler
Dile gelse de konuşsa geceler
Dese ki, o yar da seni emeller
O da kurtulsa, ben de avunsam geceler.

Yarin güzelliğini hayalinde canlandıran geceler
Acıları bir bir hatırlatan geceler
Beni şaş-u faş eden, şaşırtan geceler
Konuş da acıma çare bul, derdime derman ver.

Geceler, geceler
Hüznü temsilen geceler
Geldiğinde beni derbeder eden geceler
Gel, gel de; yarin acısından daha büyüğünü ver
Unutayım, sadece sen olayım geceler.

Özgür olayım geceler
O sokaktan bu sokağa gizlice varayım
Bakmasın,görmesin beni kimsecikler
Bunun için karanlığını ver geceler
Ver, ver de; sen olayım geceler.