Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
mercan,
canlı bütün renkleri barındırır ve her renge sığan anlamlar... aslında gecenin karanlık algılansa da yansıyan ruhun aydınlığıdır... selamlarımla Abdüsselam Bey...
Gecelere dayanamam...Işığın doğurduğu diyorum artık gecelere.
Güzeldi, yüreğinize sağlık.
Geceyim Ben
Menapozlaşan gecelere gömülü,
Ter içinde kısırlaşan rüyalarım…
Göz kapaklarımı diker kirpiklerim
İğne iplik göz bebeklerime
Geceyim ben…
Gün, güneş kızıllığında iken
Işığından doğdu karanlık…
Çaldın bıçağı umutlarıma
Kestiğin ceyran hattında
Geceyim ben…
Şaman dilin düştü toprağa
Ayetle örttüm üstünü sırrımın…
Bas, geç kilitli sandığa
Vebalim mahşerde açılasıya
Geceyim ben…
Can evinde sıkılır duvarlar kabir,
Akılla savaşır gönül zina da zikir
Bir yanda iblis, bir yanda sen...
Ruhu yumruklar vicdanım zehir
Geceyim ben…
Kıştan zemheri, kızgın çölden
Bu bedenin zırhı ateşten…
Acılara döşek kıyamete dek
Ölüme meydan okuyan ezelden
Geceyim ben…
Miyase Çavuşoğlu
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta