İlhan Gayıran Şiirleri - Şair İlhan Gayıran

Deniz yanarmış geceleri ay ışığında
Damladan savrulurmuş nehirler
sönermiş her akşam gündüzün feri
siyaha dönermiş gölgelerde hüzün.
Bense yollarda oturup kalırım
Martı kanadında bulut olurum bazen

Gün ışığını yazdığım vakit
korkutucu sevdalar gelir aklıma
solgun gök yüzünü yazdığımda
İnsan ömrünü bir boşluk kaplar
rengi solar yaşamanın

Eylülde bir rüzgar kanatlanır
Sönmeyen bir ateş kalır kalbinde gecenin
Gözlerimin sağrısı yüksek atar can kuşum..
Yağmurda uçuşan yapraklar gibi
Güz türküsü tutunur dudaklarıma

Genzime takılan üç güvercin kanadı
Baharda akasya dalına konar …
gün batar, alnımda açık çehresiyle
yıldızlı bir geceden sıyrılır ay ışığı
Kirpiğin yanlış yere dokunur ceylanım
Parmağında çiçek eziği yalandan kıvranır

Kar yağıyor yoksul sokaklarına şehrin
Işıklar yanmış ama çökmemiş karanlık daha
Boylu boyunca bir gelinlik giymiş gökyüzü

Dar vakitlerde soluğum kesilmiş
yokuşlarında kalmış aydınlık.

Herkesin acısı kalbine bükülür biraz
Yangın baş aşağı yürür öylece
Yüreğinde kırağı patlamaları
Yakar geçer ansızın
bir yıldız yalazı batar durur her gece

Terkedilmiş memleket türküleriyle
Gölgeler uzar gider yoksul sokaklarında şehrin
Akşam olur .. gözlerinde saklı hüzünlerle
Ağlayan bulutlarla göğe yamanmış
Bir hikaye anlatır gibi sokak lambaları

Yalnızlık doğar içime
Portreler dolusu öykülerle barışık
Belki yangınım belki karanlıkta kalmış bir yanım
Aydınlığı kuşanır ellerin kim bilir
Kırmızıya bezenir yüzüm…
Kalbim …bayrağım

yağmurun yansısı vurur gözlerime
Değme felek şarkısı söyler martılar
yastığında yoksul damlalar...
türkülerle ağlaşır gazeller
Sende kalmış fidan boylu bir umut
Baktığın yerse kalbinde