Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ölüm gidilesi değil bazen
bazen de koşarsın kollarını açarak
tebrikler...
sen yüzünü gördüğün aydınlığa cevir çağrıya kulak verme nasılsa birgün sessizce gelip saracak bizi ölüm.....çok güzeldi
Merhaba;
Güzel bir şiir...Şiirinizdeki gibi aydınlık geceleriniz, aydınlık günleriniz olsun...Sevgiyle kalın.
Aman sakın gitme, kov çağrıyı hemen,
güzel bu mavi yaşam her şeye rağmen...
Kutluyorum Mustafa....
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta