Yağmura karışır bu göz yaşlarım
Yokluğun damla damla gözlerime dolunca
Aklıma gelmeyen hatıralarım
Kalbime saplanır gece olunca
Sensiz bu yüreğim sevgiden yoksun
Belki sen hayalsin gerçekte yoksun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




böyle bir şiire kötü yorm yazmakta kimin haddine
ayakta alkışlıorm kaleminize o temiz yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta