Gece Gözlü Şiirleri - Şair Gece Gözlü

BİR HOŞÇAKAL KADAR YAKINSIN

Ne zaman baksam sana,
yine sen haklısın.
Benim sustuğum yerde
senin haklılığın büyüyor,

​Bir kadın, çılgınca sever...
Sokaklarda aşkla yürürken, ruhuyla dans eder;
Bir tango gibi ateşli, bir anne şefkatiyle sevecen.
​Bir kadın, sevdiği adamı ölürcesine sever.
Onu uçurumun kenarından çekip alır da,

​Kadın:
Bir kadın, bir adamı severken;
Kendi içindeki fırtınayı susturur, öyle sever.
Yüreğini avuçlarının arasına alır, usulca;
Onu incitmeden, kırmadan sever.

​
​Bir kadın bir adamı severken;
Önce kendi içindeki fırtınayı susturur.
Yüreğini avuçlarına alır usulca,
Ve onu, adamın kaderine bırakır...
​Gecesinden feragat eder, uykusundan düşer;

​Güneş henüz utangaçken perde aralığında,
Sessizliğin en zarif yerinde buluşur gözlerimiz;
Dünya bizden henüz habersizken,
Sadece ikimiz...
​En sevdiğim yumurtalı ekmekti, bilirdin;

Bir Kirpik Mesafesi
​Kıskanırdım kirpiklerini,
Gözlerine bu kadar yakın oldukları için...
Ben sana uzun cümleler kurarken,
Onlar sana susarak dokunurdu.
​Bir ben uzaktım sana,

BİR MARTININ GÖZLERİNDEN HAYAT

Bir martının gözlerinden baktım dünyaya...
İnsanlar, göğe bakmayı unutmuştu.
Başları hep aşağıdaydı;
kimi paraya eğilmişti,

Bitmeyen Sevda

Sen benim bitmeyen sevdamsın,
yarım kalan bir cümlenin
içimde tamamlanmayan hâli…
ne başı belli

​Sensiz ne haldeyim bir bilsen...
Nefes alıyorum evet, ama yaşamıyorum.
Göğsümde taş gibi bir boşluk,
Adını koysam kırılacak; bu yüzden susuyorum.
​Aynalara küstüm,

Bizim Yalanımız
​“Ayrılık diye bir şey yok,” dedim,
İnandım da buna.
Çünkü insan, kabullenemediği acıya
İsim bulamıyor.
​Bu bizim yalanımızdı;