Gece çöktü Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Gece çöktü, sessiz kaldı yollar,
Yıldızlarla dertleşiyor dağlar.

Ay ışığı düştü serin göle,
İnce rüzgâr sır söyler her güle.

Uzaklarda bir çoban kavalı
Uyandırır gönlümdeki hâli.

Bir baykuşun yankılanır sesi,
Dinler onu gecenin nefesi.

Bulut gelir, örter parlak ayı,
Hasret germiş gönüldeki yayı.

Yorgun dallar bak uykuya dalmış,
Yapraklarda inci çiğler kalmış.

Issız kırda titrer solgun çiçek,
Sabahı bekler, umudu gerçek.

Derelerden yükselir bir türkü,
Dinleyene anlatır bir öykü.

Köyde evler ışığın söndürür,
Gece herkesi düşe götürür.

Bir pencere açık kalmış yine,
Ay bakıyor sessizce içine.

Yıldız yıldız işlenmiş gökyüzü,
Okur gece sonsuzluğun sözü.

Rüzgâr eser uzak yamaçlarda,
Hüzün gezer tenha sokaklarda.

Ay yavaşça iner dağ ardına,
Şafak yürür gecenin yerine.

Kasapoğlu, biter gece demi,
Yeni güne taşır beni, seni.