zaman yok:
son bir soluk kaldı;
kim bilir, hangi mevsim
bağrına basacak,
hangi iklim yeniden doğuracak beni...
bu ağır bu derin sessizlığın çöküşünde:
yanan bir yürekle yine yalvar yakar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




geceler aşkı güçlendirirmiş
yazdığınız şiirler mükemmel kutlarım
zaman yok:
son bir soluk kaldı;
kim bilir, hangi mevsim
bağrına basacak,
hangi iklim yeniden doğuracak beni...
VE KİMBİLİR HANGİ RÜZGARIN KANADINDA KANAYACAK YÜREĞİM...
SEVGİLER ....
düş nedir umut nedir
cevabı kim biliyor acaba...
tebrikler...
sade anlatımıyla yormayan bir şiirdi..tebrikler kaleminize
Gece tatlı olsada zifiri değil midir şair?
Ve iklim denince akla ilk gelen değil midir Hazan??
Yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta