Gece Şiiri - Yorumlar

Gecede karanlığı görür insan, kendi karanlığına eş
Kendi içine bakabildiği ölçüde bakar gecenin de içine,
Göremeyince göz, ürperir gönül, kaçmak ister
Yeryüzüne çöken hüznün, çığlığın örtüsüdür karası gecenin
Örtüp üzerini saklamak ister kaybolmuş ruhların içindeki boşluğu
O boşluk ki kimi zaman bir sessiz çığlık kimi zaman patlayan volkan
Örtsende saklasanda orda, yüreğinin derinliklerinde