Soğuk bir gecede
Buğulu bir gaz lambası gibiydi düşlerim
İçinde cevher gibi parlayan bir ışık
Dışındaysa tahmin edilmesi güç bir yalnızlık
Işığım söndüğünde ya da çatladığında fanusum
Yani yaşlandığında düşlerim
O zaman özgür bir kuş gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta