Geç Kalmış Bahar Şiiri - Kadir Mustafa T ...

Kadir Mustafa Türken
80

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Geç Kalmış Bahar

Yorgun bir sabahtı akşamdan kalma
Bir parkın eski bir tahta masası
Bir su şırıltısı hafiften, oda yorulmuş akmaktan
gece gündüz demeden yatağında
berrak temiz zaman zaman bulanık
Çarpa çarpa taşlara parcalanmiş akar durur
kim bilir ne zaman nerde durur nerede kurur
Bir kadın geldi masaya
Sanırım yorulmuş yürümekten
Gamzelendi suratı nazikce oturabilirmyim dedi
Zaten boş masaydı kim olur ki gün yüzünde ..
Derin bir oh çekti kadın tüm çiğerlerine doldurdu
yeşili maviyi
Biraz sessizlik oldu sadece kuşlar
Sonbahar mevsimi
Yılların yüzünde bıraktığı izleri ve gizemi unuturak , adam
Kadına birden kaç yaşındasın diye sordu futursusca düşünmeden
Kadın adama baktı ,biraz süzdü ,yine gamzelerinin belirdiği yanaklarında
Kocaman yeşil gözlerinin güneşin ışıltısında hafifce kısarak
Tatlı bir gülümseme ile döküldü ince küçük dudaklarından
Soprano bir ses etkili ...etkileyici
Yeterince büyüğüm dedi kadın
Bir yanıt beklemeden arkasından
Hem ne farkeder ki ne kazanacaksınız benim yaşımı öğrenince dedi kadın ....
Sadece sana ne kadar geç kaldığımı merak ediyorum dedi ADAM.
Bir yaprak düştü masaya saramış hafif rüzgarda dalından
Hazan mevsimi......
Peki siz kaç yaşındasının bayım dedi kadın
Başını hafif öne yasladı adam
Birbirine tutuşturduğu elini açtı
Gözlerinde kendi yansımasını gördüğü kadına
Uzun bir yaşamın izlerini unutarak o an içinde
Sen benim elimi tutacaksan
Ben senin istediğin yaşta olurum dedi adam

Утро было утомительным, с похмельем.
Старый деревянный стол в парке.
Нежный журчание воды, уставшей течь.
День и ночь в её русле.
Чистая, прозрачная, иногда мутная.
Течёт, разбиваясь о камни, разбитая вдребезги.
Кто знает, когда и где она остановится, где высохнет.
К столу подошла женщина.
Думаю, она устала от ходьбы.
Её лицо покрылось ямочками, она мягко спросила, можно ли ей сесть.
В любом случае, стол был пуст, кто бы здесь сидел при дневном свете…
Женщина глубоко вздохнула, наполняя лёгкие… зелёным и синим…
Наступила минута тишины, только птицы.
Осенний сезон.
Забыв о следах и тайне, которые годы оставили на её лице, мужчина…
Внезапно, не задумываясь, спросил женщину, сколько ей лет.
Женщина посмотрела на мужчину, слегка прищурилась, ямочки на её щеках снова появились.
Слегка прищурив свои большие зелёные глаза на солнце…
С… Сладкая улыбка, она вылилась из её тонких, маленьких губ.
Сильный, впечатляющий сопрановый голос.
«Я достаточно взрослая», — сказала женщина.
Не дожидаясь ответа, она последовала за ним.
«И какая разница? Что вы получите, узнав мой возраст?» — спросила женщина…
«Я просто интересуюсь, насколько я для вас опоздал», — сказал мужчина.
На стол упал лист, пожелтевший от лёгкого ветерка.
Осенний сезон…
«А сколько вам лет, сэр?» — спросила женщина.
Мужчина слегка наклонил голову вперёд.
Он развёл сложенные руки.
К женщине, в глазах которой он увидел своё отражение.
Забыв в тот момент о долгой жизни,
«Если вы возьмёте меня за руку,
я буду того возраста, который вы хотите», — сказал мужчина.

Kadir Mustafa Türken
Kayıt Tarihi : 8.09.2026 16:29:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Bir sonbahar sabahı yaşlı bir bedenin hayalinde doğada konuştuğu Güzel Kadın....................

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!