geç kaldık ne varsa,
ne kadar yarım yamalak hali varsa hayatın bize aitti.
hiç bir filme tam vaktinde gidemedik mesela.
yetiştiremedik gün başlangıçlarına kendimizi geç kaldık.
tutuşturamadık vaktimizi aynı sehere,uyandıramadık.
hep soğuk kahveler ikram edildi mesela,
üşüdü kelimeler.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta